(ΧΙΣΕ 03 Part I/ΙΙΙ) Σουρα Στα Στενα του Σακαφλια

Ας πάμε τώρα, ένα ταξίδι... Δεν είναι και τόσο ΧΙΣΕ {περισσότερο με ΧΙΣΕΜΕ μοιάζει (Χαρούμενη Ιστορία Σεξουαλικού Ενδιαφέροντος Με Έκτροπα)}, αλλά έχει και αυτή τον χαβαλέ της...

Κάμποσα χρόνια πριν, στις αρχές της καριέρας μου, εγώ και η -τότε- πρώτη “χαρούμενη” παρέα μου, αποφασίσαμε μετά από ...ώριμη σκέψη, να πάμε ένα ενδοθεσσαλικό τριήμερο. Το σχέδιο έλεγε πρώτα να σκάσουμε στον Βολός και μετά στην Καρδιτσατσά. Θα ήμασταν πέντε άτομα. Δυόμιση ζευγάρια κι εγώ.
Ξεκινάμε την τρελή και αδέσποτη εκδρομή με πρώτο προορισμό μας, το Βολός. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο και αφού φτιαχτήκαμε για έξοδο, την κάναμε για τους δρόμους. Εδώ να σου πω και πως χωριστήκαν τα δωμάτια. Εγώ ήμουν με το ένα ζευγάρι, την Ζάννα και τον Κακό Λύκο, ενώ στο άλλο ήταν το εναμισάρι ζεύγος, η Ντιβανσί και ο Ίων.
Το πρώτο βράδυ που λες, πάει χαλαρά. Βγήκαμε στον Βολός, κάτι θα τσιμπήσαμε με διάφορα ούζα και τσίπουρα στην παραλιακή, και τέλος πήγαμε σε ένα μπαράκι όπου μας περίμενε και ένας γνωστός του Ίων. Ένας επιφανής ύπανδρος και εγγονούχος κιριούλης ετών 60+, καλοδιατηρημένος αλλά στρατιωτάκι διάφανο, αδύνατο, άτριχο (μέρα ή νύχτα?), που δεν θυμάμαι το όνομά του.

Εδώ, να κάνω μια μικρή παρένθεση... Τότε, ήμουν γύρω στα 80 κιλά, με 1,75 ύψος. Καλοσχηματισμένο σώμα, σχεδόν μυώδες, ξουρισμένη μούρη, μαλλί φουλ στο ζελέ και τρίχες κορμιού αραιά και που. Καμία σχέση με τώρα, που είμαι κοντά στα 100 κιλά (ήμουν και παραπάνω), το ίδιο ύψος (αν και στην τελευταία ταυτότητα με έβαλαν 1,73 γιατί με μέτρησαν μέχρι το αφτί μου) και μούσια... Πάμε παρακάτω...

Καθώς περνούσε η νύχτα, το κέφι ανέβαινε. Ειδικά όταν ακούς και το συγκρότημα που έπαιζε ζωντανή μουσική, να λέει το εκπληκτικό “Γιάλα γιάλα, γιάλα γιάλα, πίνεις τον φραπέ με γάλα”, πως να μην σου ανέβει το κέφι στο φουλ. Και πιες, και πες, κάποια στιγμή πήγα προς νερού μου. Ανεβαίνοντας όμως από την τουαλέτα, να σου στα σκαλιά ο κυριούλης! Μου χαμογελάει, του γνέφω και συνεχίζω την ανηφόρα. Έλα όμως που με αρπάζει και πλησιάζει απειλητικά τα χείλια του στα δικά μου! Κάνω σλάάάκ, του ξεφεύγω για να του πω πως “Α, δε μπορώ. Μα έχω δεσμό στο Άθενς!”! Το σεβάστηκε ο κυριούλης, εύγε του, και τελικά γλίτωσα την διακόρευση! “Μα ποιον δεσμό σου στο Άθενς”, εύλογα θα με ρωτήσεις. Ο δεσμός μου που λες, ήταν ο ένας από το ενάμιση ζευγάρι! Ο Ίων, ήταν ο κρυφός, παράνομος, αμαρτωλός δεσμός μου εδώ και κάνα χρόνο περίπου πριν όλα αυτά, που ο κόσμος το είχε τούμπανο και η Ντιβανσί κρυφό καμάρι! Βγάλε συμπέρασμα σε τι μπάχαλο είχα βρεθεί τα πρώτα μου χρόνια, στα πρώτα μου βήματα!
Και να ήταν μόνο αυτό? Γελάστηκες. Καθότι ο πολύ μικρότερος της παρέας εγώ, αποφάσισα μαζί με τον αμέσως μεγαλύτερο από εμένα, τον Κακό Λύκο, να κάτσουμε λίγο παραπάνω στο μπαράκι. Για “Νύχτα Τεκίλας”! Οι άλλοι, όπως κατάλαβες, σαν γηραιότεροι που ήσαν ήθελαν να φύγουν. Ε, καλά να πάθουν. Περάσαμε ακόμα καλύτερα με τα παιδιά του μπαρ, πίνοντας, ξερνώντας που και που, μα γενικώς ένας γαμώ τους χαβαλέδες. Ο οποίος μας κράτησε μέχρι το πρωί.

Την άλλη μέρα το πρωί, ήταν κανονισμένο να πάμε στο Πεόλιο. Και ενώ το ραντεβού για όλη την παρέα ήταν στις 12 το μεσημέρι, οι Ίων και Ντιβανσί μας την έκαναν από τα άγρια χαράματα! Μας άφησαν και τους τρεις ξεκρέμαστους! Νεύρα, τσαντίλες λέης και με λίγα λόγια, αρχίζει η ρήξη.
Εκείνη την περίοδο, η ΔεσΠείνα Κιανδεί είχε βγάλει ένα σουξεδιάρικο CD με κάτι παιδικά τραγουδάκια. Ένα από αυτά ήταν και το “Διακοπτάκι”, το οποίο και έγινε και ύμνος των τριών που φάγαμε το φτύσιμο της Ντιβανσί και του Ίων. Να ανεβαίνουμε εμείς στο Πεόλιο, να κατεβαίνουν αυτοί! Τόσο καλά. Και όταν επιτέλους το βραδάκι τους συναντήσαμε πίσω στο χοτέλ, εκεί να δεις. Μέσα στο δωμάτιου τους, πανζουρλισμός! Εγώ να είμαι παγοκολώνα -ποιο κούλ δε γινόταν- και οι άλλοι τέσσερις να καυγαδίζουν. Κάποια στιγμή όμως τα παίρνω που λες στην κράνα, αρπάζω το cd-player στα κρυφά και τα χώνω με το “Υποφέρω” (στο σημείο 01:27 που ξεκινάει το beat λέγοντας “Κι Υποφέρω”), πάλι από το παιδικό CD της ΔεσΠείνα Κιανδεί. Χάος! Ο Ίων να είναι μεταξύ καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού, η Ντιβανσί να ωρύεται και να με κράζει με λέξεις και έννοιες που πρώτη φορά άκουγα (με είπε “τσόλι” για παράδειγμα! Έπαθα ντουβρουτζα!) Και όλα αυτά ξέρεις γιατί έγιναν? Γιατί ο Ίων υπέθεσε πως εγώ με τον Κακό Λύκο και την Ζάννα, κάναμε τρίο το βράδυ!
Η Λογική του? Παν + Κακός Λύκος(που είναι και χοντρός) + ποτό = Παρτούζα με Ζάννα!
Τόσο μυαλό δηλαδή. Μη σου τα πολυλογώ λοιπόν, με όλη αυτή τη φάση έπρεπε να πάμε και στο τραπέζωμα που μας είχε ετοιμάσει και ο κυριούλης! Οι φάτσες πια, καμία σχέση με τις χτεσινές. Ήμασταν πλέον, δύο στρατόπεδα. Οι δυο τους και εμείς οι τρεις. Α, και ο κυριούλης που έδειχνε να μην καταλαβαίνει τίποτα...
Πίσω στο ξενοδοχείο, εγώ και ο Κακός Λύκος να χάσκουμε και να γελάμε στο δωμάτιο μας με τα γεγονότα και οι άλλοι δύο να σφάζονται στο δικό τους και να ακούγονται πέντε τετράγωνα μακριά. Η Ζάννα σε ρόλο πυροσβέστη, δεν κατάφερε τίποτα. Ακόμα μου ηχεί το “Τι το ήθελες και το κάλεσες το μαλακισμένο?”, που είπε η Ζάννα πως είπε η Ντιβανσί! Λες να είχε καταλάβει τίποτα? Εγώ ήμουν 90% σίγουρος, αλλά ο Ίων φρόντισε να με ενημερώσει από την Αθενς ήδη, πως δεν τρέχει τίποτα (ψεεεεεύτης).
Έτσι, την έπεσα για ύπνο γιατί την άλλη μέρα είχαμε ταξίδι στην Καρδιτσατσά......... (TO BE CONTINUED)


Αυτή ήταν μια ΧΙΣΕ! Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις, είναι εντελώς τυχαία και ουδόλως έχω σκοπό να βλάψω άτομα, χώρους, κυριούληδες, παρτουζιάρηδες, κτλ...

Empeirioright (.|.) 2009