Εκείνη τη στιγμή, ο Κακός Λύκος κάτι έλεγε με την Ντιβανσί. Είχε χάσει τον συλλεκτικό και μοναδικό αναπτήρα του! Του τον είχε κάνει δώρο πριν πολλά χρόνια η Ζάννα και του ήταν ο,τι πιο πολύτιμο είχε. Πρέπει να ήταν στο μαγαζί. Σε μαύρα χάλια ο Κακός Λύκος. Εγώ δεν συμμετέχω στην κουβέντα, και πάω λίγο στο δικό μου δωμάτιο για να πάρω έναν αναπτήρα δεύτερο. Ψάχνοντας, χτυπάει την πόρτα ο Κακός Λύκος. Ανοίγοντας, τον βλέπω μαζί με την ψηλή και με ρωτάει “Θα έρθεις μαζί μας στο μαγαζί να ψάξουμε για τον αναπτήρα?”. Απάθεια εγώ. Δεν μπορούσα, ήμουν τόσο κουρασμένος και λιώμα τους λέω.
Κι εδώ σε βλέπω και αναρωτιέσαι! Μα καλά, τόσο γαϊδούρι είσαι, σε ακούω να λες. Ναι, ήμουν τόσο γαϊδούρι! Και καθαρά για προσωπικούς μου λόγους. Ο αναπτήρας, που λες, δεν χάθηκε ποτέ. Ήταν όλη την ώρα στην τσέπη μου, από την στιγμή που φύγανε οι δικοί μου από το μπαρ. Είχα όμως γνώση για το πόσο ο Κακός Λύκος ήταν δεμένος με αυτόν, που θα γύριζε τον κόσμο ανάποδα για να τον ξαναβρεί. Ε, να μην το εκμεταλλευτώ?
Κι έτσι, Ντιβανσί και Κακός Λύκος την κάνουν από το χοτέλ προς εύρεση του αναπτήρα... Όπερ σημαίνει, επιτέλους ΜΟΝΟΙ με τον Ίων! Έστω και για αυτό το λίγο. Αφού άφησα να περάσουν και μερικά λεπτά μην τυχών και ξανανέβουν πάνω, πάω στο άλλο δωμάτιο.
Εδώ να δεις. Συμπεριφερόμασταν και οι δυο λες και είχαμε να τα πούμε 300 χρόνια! Αγκαλιές, φιλιά, και ο πυροσβέστης Ζάννα, να κρατάει τσίλιες από το παράθυρο. Μέσα στο μπάνιο εμείς. Πάλι καλά που δεν γαμηθήκαμε και μπροστά της. Άκουσα και τα επίθετα μου βέβαια, για τον τρόπο με τον οποίο έγινε το σκηνικό με τους άλλους (την Ντιβανσί, ο Κακός Λύκος τι μου έφταιγε) για να πάνε να ψάχνονται.
Θα πέρασε και καμιά ώρα και οι άλλοι ακόμα να έρθουν. Κρίμα γιατί θα είχαμε προλάβει να το κάνουμε με τον Ίων κάνα δυο φορές ακόμα. Τελικά αφού τους πήρε τηλέφωνο η Ζάννα, είχαν σταματήσει κάπου να φάνε βρώμικο και ήταν καθ'οδον για το χοτέλ.
Ντύσιμο στα γρήγορα, λεπτομέρειες της στιγμής, χτύπημα της πόρτας.
“Δεν τον βρήκαμε Ζάννα μου”, με πόνο της αποκρίθηκε ο Κακός Λύκος. Αφού εδώ ήταν τόση ώρα, του απαντάει η Ζάννα και τότε ποιος είδε την Ντιβανσί και δεν την φοβήθηκε!!!
“Εσύ έκανες πάλι την μαλακία ε?”, στάση τσαγερό.
Να προσπαθούν Ζάννα και Ίων να την συνεφέρουν, αλλά το μάτι είχε ήδη κάνει 180 μοίρες στροφή. Άστραψε σου λέω...
“Μας έκανες να τρέχουμε βραδιάτικα στους δρόμους? Τώρα θα δεις” και αρπάζοντας το 100 κιλών δερμάτινο μπουφάν της, μου το πετάει με δύναμη στη μούρη.
“Ε, Να!”
Μπαμ!!! Μου'ρθε το φερμουάρ στη τεράστια μύτη μου... Κάτι που την έκανε ακόμα πιο τεράστια από τότε. Δε μπορούσα να μην γελάσω όμως, ακούγοντας αυτό το “Ε, Να!”! 'Αλλά έχοντας λερωμένη τη φωλιά μου, το ψιλοκρύβω. Θέλοντας να ηρεμήσω κάπως τα πνεύματα, πετάω κι εγώ ένα “peace bro” κάνοντας και το σήμα με τα δάχτυλα το οποίο την βγάζει παντελώς εκτός εαυτού!
Ουρλιάζοντας πλέον τόσο που κανείς δεν την καταλάβαινε, πάει να ορμήσει πάνω μου. Αλλά ευτυχώς την πιάνει ο Ίων, σηκώνομαι από το κρεβάτι και πάω για το δωμάτιο μου. Ρίχνω κι άλλο λαδάκι στη φωτιά λέγοντας άλλο ένα “peace brothers” και κλείνοντας την πόρτα, άκουγα κάτι γδούπους. Τι πλάκα...
Κάνα δεκάλεπτο μετά, έρχεται ο Κακός Λύκος στο δωμάτιο και λίγο μετά και η Ζάννα. Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Η Ντί να θέλει να φύγει επιτόπου και να πετάει πράγματα, ο Ίων να κλαίει, απειλές της Ντί οτι θα πάει σπίτι μου να με ξεφωνίζει κάτω από τα μπαλκόνια και ότι θα βγάλει βρώμα στον Υπέρηχο και στα άλλα μπαρ πως έχω το καλιαρντό μπαρό (τι μανία θεέ μου) και άλλες υστερίες. Νύσταζα όμως πολύ για να ακούσω όσα μου λέγανε και κάπου εκεί κοιμήθηκα...
Δε χρειάζεται να σου πω και πως ήταν το ταξίδι του γυρισμού. Οι δύο τους ξεκίνησαν καμιά ώρα νωρίτερα από εμάς και ούτε καν χαιρετηθήκαμε. Ξίδι σου λέω...
Αυτή ήταν μια ΧΙΣΕ! Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις, είναι εντελώς τυχαία και ουδόλως έχω σκοπό να βλάψω άτομα, χώρους, υστερικές, αναπτήρες κτλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου